پسرم !
تو نمی دانی عید چیست ؟ نمی دانی نوروز چیست ؟ نمی دانی سال نو ٬ تحویل سال و صدا کردن توپ چه معنایی دارد ... نمی دانی این سفره ای که در برابر چشمان کوچک بی گناهت چیده ایم چیست و چرا چیزهایش خوردنی نیست ... نمی دانی چرا " بابا " لباس آراسته به تن می کند و " مامان " گیسوانش را شانه می زند ... نمی دانی چرا بابا برایت هدیه خریده و مامان صبح سپیده نزده از گهواره بیرونت می کشد و صورت زیبایت را می شوید ؟ بیا تا برایت بگویم ...
بیا تا برایت بگویم که فرسنگها دور از این سرزمین سرد ٬ خاکی هست که بوی مهر می دهد . بیا تا برایت بگویم وطن ما " ایران " است . برایت بگویم که ما ایرانیها هر چه از هم دور و بی خبر ٬ هر چه گرفتار و تنها ٬ هر چه دلشکسته و نا امید ٬ هر سال در آستانه اولین دم بهار ٬ سفره ای از داشته ها می چینیم و نداشته ها را فراموش می کنیم . دست در دست هم گرداگرد سفره می نشینیم و در سکوت فرو می رویم و انتظار می کشیم ... این صدای پای بهار نیست که قلب را می لرزاند ... این غریو زنده بودن " ایران " و " ایرانی " است که در فضا طنین انداخته ...
پسرم ! وطن ما ایران است ! سرزمینی که از آن دوریم اما همیشه در دل طرح آن گربه لمیده ای را داریم که از درون و برون قربانی شده . پسرم ! بدان از میان انبوه تفسیرهایی که از سفره هفت سین می گویند اگر یک اعتقاد را وقعی بگذاری برایت بس است و آن این که سفره هفت سین نماد پیوند ایرانی و ایرانی است . پسرم ! چشمانت را بر روی ایرانی نماها ببند ... آنانی که از غم نان و شرم زن و فرزند و ناامیدی و ظلم ایرانی بودن را از یاد برده اند ٬ نباید الگوی تو باشند ... به خاطر بسپار که ایرانی بودن یعنی آزادگی ٬ یعنی سربلندی و اقتدار ٬ یعنی مهر و عاطفه ٬ گفتار نیک ٬ پندار نیک ٬ کردار نیک و بدان همانطور که ایرانی بودنت بدون قید و شرط است ٬ آراستگی ات به این صفات نیز باید بی قید و شرط باشد .
پسرم ! امروز را به خاطر بسپار و بدان مقدس تر از روزی که خداوند زمین را آفرید نیست . خداوند را سپاس بگو ! به ایرانی بودنت افتخار کن ! هر سال بر سر سفره هفت سین حاضر شو و نیک باش !
سال نو مبارک !
